طرح های دریا؛ از کمبود سرمایه گذار واقعی تا نبود امکانات

n83028967 72539642 - طرح های دریا؛ از کمبود سرمایه گذار واقعی تا نبود امکانات

طرح های دریا؛ از کمبود سرمایه گذار واقعی تا نبود امکانات

n83028967 72539642 - طرح های دریا؛ از کمبود سرمایه گذار واقعی تا نبود امکانات

مازندران با 338 کیلومتر ساحل در دریای خزر سالانه پذیرای نزدیک به 50 میلیون گردشگر و مسافر است که بر اساس بررسی های صورت گرفته بیش از 90 درصد آنان با هدف استفاده از سواحل دریای خزر وارد استان می شوند.
تنها برنامه رسمی که در همه این سال ها برای جذب مسافران و گردشگران در شهرهای ساحلی در نظر گرفته می شود، اجرای طرح های سالمسازی دریا در سواحل است که این طرح ها هم به دلیل نبود امکانات لازم تفریحی و رفاهی و همچنین پایین بودن سطح خدمات رسانی چندان مورد استقبال علاقه مندان به دریا واقع نمی شود.
همه تلاش های صورت گرفته در قالب ستاد ساماندهی طرح های سالمسازی دریا که دستگاههای مختلف را شامل می شود تاکنون نتوانسته رضایت حداکثری مسافران و گردشگران را جلب کند و بسیاری از آنها ترجیح می دهند تا خارج از طرح دریا به شنا کردن بپردازند و به همین علت نیز بیشترین تلفات ناشی از غرق شدگی مربوط به همین مناطق است.
مازندران دارای 15 شهرستان ساحلی است که در این میان شهرستان های محمود آباد با 30 کیلومتر ساحل آزاد و بیش از 120 راه دسترسی دارای 16 طرح ، بابلسر با 27 کیلومتر نوار ساحلی و 13 کیلومتر نوار ساحلی قابل شنا با 15 طرح سالمسازی ، از شاخص ترین شهرستان های مرکز استان در اجرای این طرح محسوب شوند.
امسال از اول خرداد ماه دستکم 95 طرح سالمسازی در سواحل مازندرانی خزر از شرق تا غرب به اجرا گذاشته شد که در غرب مازندران شهرستان های رامسر و تنکابن هر یک با 2 طرح و شهرستان عباس آباد بدون طرح جزء کم فروغ ترین شهرستان های استان در این زمینه بودند، در حالی که غرب مازندران کانون اصلی گردشگران استان است.
البته پلاژهای خصوصی فراوانی در سواحل غرب مازندران وجود دارند که خدمات رسانی به مسافران را بی وقفه انجام می دهند، اما نبود یا کمبود طرح های سالمسازی می تواند مشکل آفرین باشد و کما اینکه در روزهای اخیر با اوج گیری مسافرت ها به این منطقه در آخرین موج سفرهای تابستانی، بر آمار تلفات غرق شدگی اضافه شده است.
خارج از بحث کمی طرح های سالمسازی دریا ، به نظر می رسد بحث کیفیت آنها به مراتب با اهمیت تر باشد و پایین بودن رضایتمندی مسافران و گردشگران به دلیل کمبود امکانات بهداشتی ، رفاهی و خدماتی دلیلی بر این مدعاست.
بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران ورود سرمایه گذاران بخش خصوصی را به حوزه گردشگری دریا و سواحل ضروری می دانند و معتقدند که باید بسترهای لازم برای فعالیت آنها در این عرصه فراهم شود.
**ریسک بالای سرمایه گذاری در سواحل
یک کارشناس سرمایه گذاری و ریسک مالی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا به دلایل بی رغبتی بخش خصوصی برای سرمایه گذاری در ساحل دریای خزر اشاره کرد و گفت : ریسک سرمایه گذاری در سواحل بسیار بالاست و تجربه تلخ برخی از سرمایه گذاران در این زمینه می تواند سندی بر این ادعا باشد.
سامان مرادی افزود: کمبود و گرانی زمین در ساحل مازندران و بویژه غرب استان نخستین چالش در این زمینه است و موجب می شود تا سرمایه گذار بخش اعظمی از منابع مالی خود را صرف خرید زمین جهت اجرای طرح نماید.
وی هزینه های سنگین تجهیز و راه اندازی اینگونه طرح ها و زمانبر بودن بازگشت سرمایه را از دیگر موانع ورود سرمایه گذار به ساحل عنوان کرد و اظهار داشت : عدم حمایت از سرمایه گذار توسط بخش های دولتی ، نبود تعامل بین بخشی میان دستگاهها و پاسکاری سرمایه گذار در گردونه استعلامات اداری می تواند منجر به فرار آنها شود.
به گفته این کارشناس ، شرایط اقلیمی و آب و هوایی متغیر در شمال کشور بویژه در فصل تابستان موجب شده تا بسیاری از طرح های سالمسازی به دلیل مواج بودن دریا به حالت نیمه تعطیل درآیند که این وضعیت برای یک سرمایه گذار اصلا خوش آیند نیست.
وی محدود کردن فعالیت پلاژهای خصوصی را در جهت حمایت از سرمایه گذاران طرح های دریا ضروری دانست و گفت: میزان ثبات سیاسی و اقتصادی در جذب سرمایه گذار بویژه خارجی بسیار حائز اهمیت است و اگر این اتفاق نیفتد شرایط برای سرمایه گذاری بسیار سخت خواهد بود.
** اردوگاههای آوارگان جنگی یا طرح سالمسازی دریا ؟
یک شهروند تنکابنی با انتقاد از عدم استفاده بهینه از دریا برای ایجاد تفرجگاه ساحلی توسط متولیان امر ، گفت: در شهرهای همجوار شاهد فعالیت طرح های سالمسازی دریا و پلاژهای متعدد با کیفیت های مختلف در طول سال هستیم اما در این شهر یا طرح و پلاژ نداریم و یا اگر داریم بسیار بی کیفیت هستند.
علی دربندی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : همراه با خانواده به تنها طرح سالمسازی دریا در تنکابن مراجعه کردم تا چند ساعتی را خوش باشیم، اما آنقدر امکانات بهداشتی آنجا ضعیف بود که عطای ماندن را به لقایش بخشیدیم.
وی به نبود رختکن ، دوش آب سرد ، محل اسکان مناسب و سرویس بهداشتی اشاره کرد و اظهار داشت : محل طرح سالمسازی دریا بیشتر به اردوگاه های آوارگان جنگی شباهت داشت تا یک تفرجگاه خانوادگی به همین دلیل به سرعت از آن خارج شدیم.
به گفته این شهروند ، بارها در همین مکان ها شاهد دعوا و مشاجره بودم و همین مسئله سبب شده بود تا اندک مسافری که به ناچار در آنجا اسکان داشتند احساس ناامنی کنند.
وی به مسئولان امر پیشنهاد کرد که نقاط مستعد برای اجرای طرح های سالمسازی یا پلاژ در ساحل دریا تصویر برداری شود و در قالب یک کلیپ تصویری تبلیغاتی به سرمایه گذارانی که در سایر استان ها فعالیت می کنند ارسال گردد و از آنها برای رایزنی و بررسی بیشتر دعوت بعمل آید.
این شهروند یادآور شد : تا زمانی که مسئولان دست رو دست بگذارند و به دنبال سرمایه گذار نروند ، شاهد هیچ تحول بزرگی در این زمینه نخواهیم بود.
**ضرورت تشکیل سازمان توسعه عمران سواحل
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران پیش از این از ارسال طرح پیشنهادی برای توسعه و ساماندهی سواحل دریای خزر در محدوده استان به معاون رییس جمهوری و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور خبر داده بود.
سیف الهر فرزانه که با ارسال گزارشی به رسانه ها این موضوع را عنوان کرده بود ، افزود : بعضی از قوانین مربوط به دستگاههای ذیربط مرتبط با دریا، قابل اجرا نیست و باید لایحه جدیدی با نگرش توسعه گردشگری پایدار و توجه به مدیریت یکپارچه مناطق ساحلی به مجلس ارسال شود.
وی تامین و تخصیص اعتبار برای اجرای طرح های مختلف گردشگری در سواحل را از موارد پیشنهادی ساماندهی سواحل مازندرانی خزر معرفی کرد و اظهار داشت : استفاده بهتر گردشگران از سواحل زیبای خزر ، نیازمند ایجاد تفرجگاه های اقامتی و دائمی و مجموعه های متنوع پذیرایی و تفریحی است تا بهترین امکانات و خدمات رفاهی به گردشگران ارایه شود.
فرزانه گفت: هر چند ایجاد تفرجگاههای ساحلی در مناطق نمونه گردشگری ساحلی مازندران به تصویب دولت قبلی رسید، اما اراضی که در اختیار شهرداری های شهرهای ساحلی قرار دارد به دلیل تامین نشدن و اختصاص نیافتن بودجه، بلاتکلیف مانده است.
مدیرکل گردشگری مازندران افزود: یکی از مواردی که در طرح ارسالی پیشنهاد شده، تشکیل سازمان توسعه عمران سواحل به صورت سازمان منطقه ای با عملکرد در حوزه شمال کشور در ساری است.
وی به اهیمت تشکیل این سازمان برای اجرای مدیریت یکپارچه نوار ساحلی اشاره کرد و یادآور شد : هم اکنون بهره برداری بسیار ضعیفی از گردشگری در سواحل و آب دریای خزر صورت می گیرد.
فرزانه ایجاد اسکله های دریایی تفریحی و توریستی برای پهلوگیری کشتی های تفریحی و سرگرمی های دریایی مانند جت اسکی،بازی های آبی و موج سواری را جهت جلوگیری از ساخت و سازهای بی رویه در سواحل ضروری برشمرد.
به گفته مدیر کل گردشگری مازندران ، ایجاد محورهای دریایی از بنادر شمال ایران به طرح های گردشگری بزرگ ساحلی نظیر شهر سبز رامسر، سیترای نوشهر، فرح آباد ساری و گلوگاه از دیگر مواردی است که در طرح ارسالی به معاون رییس جمهوری پیشنهاد شده است.
وی افزود: در این طرح تخصیص 20 میلیارد ریال اعتبار برای اجرای طرح دریا در سال جاری نیز پیشنهاد شده است.
فرماندار ویژه تنکابن نیز با انتقاد از نبود دو طرح سالمسازی استاندارد در این شهرستان ، گفت : متاسفانه شهرداری های تنکابن و شیرود در زمینه ساحل هیچ برنامه ای ارائه ندادند و تنها شهرداری نشتارود بود که اقداماتی در این زمینه انجام داد.
سید امیر حسینی جو افزود : باید برای تجهیز ناجیان غریق فکر اساسی کرد و آنها را بدون امکانات در ساحل رها نکنیم.
وی با بیان اینکه مشکلات موجود در سال آینده نیز تکرار خواهد شد ، اظهار داشت ، برای سال آینده از همین مهرماه امسال برنامه ریزی های لازم صورت گیرد تا مشکلات در این بخش به حداقل برسد.
اجرای طرح دریا در سواحل مازندران در ایام گردشگری و به کارگیری نیروی متخصص و مجرب تحت عنوان ناجی غریق در طول نوار ساحلی موضوعی است که همه ساله استان با آن دست به گریبان است.
/1602/7513/1654

انتهای پیام /*

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *