گردشگری پایدار

گردشگری پایدار
گردشگری پایدار
امتیازدهی به این مطلب

گردشگری پایدار

مفهوم گردشگری پایدار ریشه در توسعه پایدار دارد و باتوجه به این که توسعه پایداردر حقیقت رشد و پیشرفتی
همه جانبه در زمینه های اقتصادی , اجتماعی , فرهنگی و سیاسی محسوب می شود و به دلیل نقشی
که گردشگری می تواند در این زمینه ها , به خصوص در کشورهای در حال توسعه ایفا نماید , ضرورت توجه
به گردشگری پایدار حائز اهمیت است .

ظهور اندیشه توسعه پایدار با تاکید بیشتر بر افزایش نقش جامعه محلی و نگرش پایین به بالا در برنامه ریزی
و مدیریت ,حرکت به سمت توسعه گردشگری پایدار را باید تسهیل کرد . امروزه گردشگری پایدار در بسیاری
از کشورها , به منزله نمادی از هویت فرهنگی , طبیعی , انسانی و یکی از بخش های مهم اقتصادی محسوب می گردد.

بنابراین پایداری در گردشکری , مستلزم توجه نظام مند به ابعاد فنی , فرهنگی , سیاسی , اقتصادی ,
تاریخی و زیست محیطی در حرکت به سوی استفاده از جاذبه های گردشگری مطابق با نیاز امروز و حفظ
و ماندگاری این منابع برای آینده است . بسیاری از برنامه ریزان و مدیران و سیاستگذاران توسعه در کشورهای
جهان , توریسم را روشی مطمئن با چشم انداز روشن برای توسعه پایدار معرفی کرده اند .

گردشگری پایدار سعی در تنظیم روابط بین جامعه میزبان , مکان گردشگری و گردشگریان دارد ؛
چرا که این رابطه می تواند پویا و سازنده و یا مخرب باشد و به دنبال تعدیل فشار و بحران بین این عناصر است
تا آسیب های محیطی و فرهنگی را به حداقل رسانده , رضایت بازدید کنندگان را فراهم آورد و به رشد اقتصادی
ناحیه کمک کند . گردشگری می تواند با مشارکت در اشتغال زایی و ایجاد درآمد , اقتصاد جوامع محلی را احیاء کند
و نیز می تواند در تقویت فرهنگ محلی سهیم باشد و در حفظ محیط زیست یا بازسازی محیط زیست طبیعی
و انسان ساخت تغییر ایجاد کند .

هر نوع توسعه با برنامه ریزی و مدیریت یکپارچه توسعه پایدار گردشگری بدون برنامه ریزی و مدیریت ممکن نیست.
گردشگری پایدار اصطلاحی است که هدفش حفاظت و تنوع کیفیت محیط , حفظ محیط اکولوژیک , افزایش درآمد
و غیره است به گونه ای آثار ناخواسته به حداقل رسیده و آثار مثبت گردشگری تقویت شود . گردشگری پایدار
بر ضرورت استفاده و توسعه منابع گردشگری در یک راه سالم را تاکید می کند و همزمان تمهیداتی فراهم
می کند که منابع برای استفاده نسل های آینده باقی بماند .

توسعه و مدیریت گردشگری به طوری که با محیط زیست سازگار بوده عامل مهمی در بدست
آوردن توسعه پایدار گردشگری است . مفهوم گردشگری کیفی به توسعه پایدار مربوط می شود
و از مولفه های اصلی توریسم پایدار به حساب می آید . میان گردشگری
و توسعه پایدار رابطه متقابل و دو سویه وجود دارد .

در گردشگری پایدار توجه به نیازهای جوامع میزبان از اهمیت زیادی برخوردار است و به هنگام برنامه ریزی
و فرایند مدیریت گردشگری به این نیازها توجه ویژه ای می شود .توسعه پایدار گردشگری توسعه ای است که
در آن توازن و تعادل , حفظ ارزش ها و کیفیت اخلاقیات و اصول اقتصادی و نیز مزیت های اقتصادی همه به
همراه هم دیده شده و کوشش می شود تا توسعه ای متعالی و متعادل و همه جانبه جایگزین توسعه صرفا اقتصادی گردد.

در این دیدگاه توسعه گردشگری با استفاده از منابع موجود به گونه ای است که ضمن پاسخ دادن
به نیازهای اقتصادی , اجتماعی , فرهنگی و ضوابط قانونی جامعه و انتظارات گردشگران بتوان وحدت و یکپارچگی,
هویت فرهنگی , سلامت محیط زیست , تعادل اقتصادی و رفاه مردم محلی را تامین کرد.

توسعه پایدار به عنوان یک نوش دارو شناخته شده که می تواند بشریت و سیاره را نجات و در عین حال باعث
حفظ و افزایشقدرت اقتصادی مطلوب شود و گاهی اوقات در مفهوم رقابت بیان می شود ولی به دلیل تصور نادرست از آن
 یک تفیف عمومی پذیرفته شده و مشخص درباره آن وجود ندارد .

گردشگری پایدار باید به تنوع و گوناگونی اقتصاد محلی , تعیین و بهینه سازی رشد اقتصادی , بهبود روابط
و همکاری های محلی و منطقه ای و توزیع عادلانه منافع اقتصادی به جوامع ساکن و به صنعت محلی گردشگری کمک کند

گردشگری پایدار , بدین مفهوم نیست که اثرات ناشی از گردشگری رخ ندهد , بلکه بدین معنی است که اثراتی
که رخ می دهد نباید پایداری اکولوژیکی و غیره را تهدید نماید . پایداری گردشگری نه تنها باید توسعه یابد
بلکه باید مدیریت شود . گردشگری پایدار را نمی توان جدا از مفهوم توسعه پایدار بحث کرد .
بنابراین مفاهیم توسعه پایدار در برخش گردشگری در قالب همان مفاهیم توسعه پایدار اقتصاد کلان قابل تبیین است .

گردشگری پایدار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *